tam belgesel olmasa da belgesel türe öykünme durumlarını barındıran kurgu- belgesel arası 2003 yapımı gus van sant filmi. film sıradan bir güne eşlik eden karakterleri kendi hayat akışlarına göre -sıradan günün bozulmasına neden olacak olaya kadar - tekrar tekrar ele alıyor. filmin bu özelliği farklı karakterlerin hayatın akışını algılayıslarındaki farklılıklarını da görmemize olanak sağlıyor. belli başlı karakterlerin derinlemesine analiz edilip bir neden ve sonuç aranmadığı, her karaktere neredeyse aynı ilgi ile yaklaşıldığı bir film - ki bu noktada filmin belgesel türe ne kadar yakın olduğu anlaşılabilir- zaman zaman durgunluğu ve sakinliğiyle rahatsız edip filmin patlamasını gerçekleştirecek sahnenin gelmesini bir an önce isteme durumu yaşanıyor. hikayeyi sıradan günden çıkaran bölümden sonra ise akılda bu şiddeti gerçekleştiren kişilerin amaçları neler ve neden bunu gerçekleştiriyorlar gibi sorular belirmiyor da değil. zaten bu noktada filmin bir drama ve belgesel arası sıkışıp kalan bir tür olduğu anlaşılıyor. yönetmen bu dengeyi öyle iyi kuruyor ki hem filmin yakaladığı seviye korunuyor hem de film bittikten sonra gereken olaya neden olan eşcinsel kişilerin- ki sadece eşcinselliğe değil, alt kültürlerin toplumdaki durumlarına bir göz atış- bu davranışlarındaki nedenleri kendi başımıza irdelememiz için pası bize atıyor. dramatik bir olayı belgesel niteliğe büründürerek nasıl film oluşturulurun yanıtını aramak için analiz edilmesi gereken titiz yapımlardan. hikayedeki nefret ve intikam duygularının fil objesiyle bütünleştirilmesi artı puan.
