Sözlerin sıralanışıyla şekillenmeli yolumuz..Her bir durakta farketmeliyiz yürüdüğümüz,koştuğumuz ve yaşadığımız yolun güzelliğini...Nefes seslerimiz arzularımızın deliliğine yetişmeye çalışmalı.Başlamalıyız daha sonra gözlerimizin içine bakarken kendimizi buluşumuza...Bulunduğumuz ortamın sesszliğinden korkmaya başlamalıyız.Ve kendimizi her an birbirimizde dahada buluşumuzda korkumuzu katmerlemeliyiz.Her sana ait olan,her seni sessiz hırçınlığıyla cezbeden varlığın gibi.''SEN GİBİ'' ...Ve sonsuzluğa kayarken bir müddet olsun nefes alabilme adına iki sözcüğe sığınmalıyız...Birbirimiz gibi !
''-Seni seviyorum...''
''-Ben de seni ...''
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder